Αναμοριοδότηση σχολικών μονάδων… άλλα λόγια να γελιόμαστε

Αναμοριοδότηση σχολικών μονάδων … άλλα λόγια να γελιόμαστε

Το τελευταίο διάστημα μεγάλη συζήτηση ξεκίνησε αναφορικά με το ζήτημα της αναμοριοδότησης των σχολικών μονάδων μετά την έκδοση του Π.Δ 111/2016 για τις μεταθέσεις και τοποθετήσεις εκπαιδευτικών. Παρόλο που η μοριοδότηση σχολικών μονάδων αποτελεί εξαιρετικά σημαντική διαδικασία και  αφορά ένα μεγάλο ποσοστό εκπαιδευτικών, μια που επηρεάζει άμεσα μέσω των υπηρεσιακών μεταβολών τις συνθήκες διαβίωσης και τον οικογενειακό και προσωπικό τους προγραμματισμό, θεωρούμε σε μεγάλο βαθμό τη συζήτηση αυτή αποπροσανατολιστική και παραπλανητική. Το υπουργείο καλεί τα υπηρεσιακά συμβούλια και τους συλλόγους Π.Ε να κάνουν προτάσεις για τα μόρια που δίνει η κάθε σχολική μονάδα, την ίδια στιγμή που υπονομεύει με την πολιτική του δημοσιονομικού κόφτη, κάθε ρεαλιστική πιθανότητα να υπάρξουν μεταθέσεις προς τα μεγάλα αστικά κέντρα και συγκεκριμένες περιοχές. Με το νέο ολοήμερο σχολείο και νηπιαγωγείο, με την κατάργηση του υπεύθυνου ολοημέρου, τον προαιρετικό χαρακτήρα του ολοήμερου νηπιαγωγείου και την αύξηση των νηπίων ανά τμήμα δημιουργεί δεκάδες τεχνητά πλεονάσματα εκπαιδευτικών και λειτουργικές υπεραριθμίες. Ένας μεγάλος αριθμός οργανικών θέσεων έχει αποκτήσει εικονικό χαρακτήρα και στην πραγματικότητα η  εξέλιξη αυτή οδηγεί στην πλήρη κινητικότητα του εκπαιδευτικού προσωπικού με την προοπτική ένας μεγάλος αριθμός συναδέλφων να μείνει χωρίς οργανική τοποθέτηση, στην πλήρη διάθεση της εκπαιδευτικής διοίκησης. Η πολιτική της συρρίκνωσης της λειτουργίας των σχολείων αναπόφευκτα θα οδηγήσει και σε μαζικές καταργήσεις οργανικών θέσεων. Επομένως το ερώτημα που τίθεται είναι: Μεταθέσεις σε ποιες οργανικές; Δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει πως στην έκθεση του ΟΟΣΑ προτείνονταν η πλήρης κατάργηση του υπάρχοντος καθεστώτος μεταθέσεων με την απλή δημοσιοποίηση των κενών κάθε σχολείου, όπου οι διοικήσεις των “αυτόνομων” σχολείων – επιχειρήσεων θα αποφασίζουν για το ποιο εκπαιδευτικό προσωπικό ταιριάζει περισσότερο στο προφίλ του σχολείου τους, ανεξάρτητα από την προϋπηρεσία του κάθε εκπαιδευτικού. Καλείται επομένως η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας να τοποθετηθεί απέναντι σε προτάσεις αυτού του είδους, για τις οποίες είναι δεσμευμένη με βάση το Μνημόνιο 3 και μένει να δούμε ασφαλώς τι θα αλλάξει με την επαναεπικύρωση της έκθεσης του ΟΟΣΑ για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Να θυμίσουμε πως η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας έχει επανειλημμένα  τοποθετηθεί υπέρ της  διοικητικής και οικονομικής αυτονομίας των σχολικών μονάδων  απέναντι  στις “ενοχλητικές γραφειοκρατίες” της προϋπηρεσίας και των μορίων μετάθεσης.

 Η τακτική τελικά του υπουργείου είναι λίγο πολύ προβλέψιμη, δηλαδή αντί για μεταθέσεις να συζητάμε για μόρια μετάθεσης. Αντί να διεκδικούμε μαζικούς διορισμούς,  να ασχολούμαστε με τους τρόπους πρόσληψης των αναπληρωτών κάπου μακριά στο βάθος των τριετιών που περνάνε, αν και όταν συμφωνήσουμε με τους θεσμούς, αν και όταν καταφέρουμε σε βάθος δεκαετίας να εξασφαλίσουμε διαρκή δημοσιονομικά πλεονάσματα, αν και όταν αποφασιστούν τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για την ελάφρυνση του χρέους.