Ο μπαρμπα – Τζίμης και η Πρωτομαγιά

 Μιχάλης Ευαγγελίδης

Τέτοιες μέρες και μέχρι το 2006, δίδασκα στο παλιό βιβλίο γλώσσας της Ε΄τάξης το «Ένα δάκρυ για τον μπαρμπα – Τζίμη» της Θεανώς Παπάζογλου – Μάργαρη. Ένα κείμενο γεμάτο ευαισθησία και συγκίνηση που μιλούσε στις ψυχές των παιδιών – αλλά και των δασκάλων – και πραγματεύεται τους αγώνες των εργαζομένων για την κατάκτηση του οχταώρου στις αρχές του 20ου αιώνα στην Αμερική, με πρωταγωνιστή ένα Έλληνα μετανάστη, τον μπαρμπα-Τζίμη. Το κείμενο αυτό (διαβάστε το εδώ:https://sites.google.com/site/athiboles/ena-dakry-gia-to-mparmpa–tzime) εξαφανίστηκε από τα νέα βιβλία όπως και άλλα πολλά που αφορούσαν κοινωνικά ζητήματα με ευθείες κοινωνικές και πολιτικές αναφορές, όπως οι αγώνες της εργατικής τάξης, το Πολυτεχνείο, η Εθνική Αντίσταση, η Κύπρος (συγκλονιστικό το ποίημα του Φώτη Βαρέλη «Ευαγόρας Παλληκαρίδης»:http://www.ecclesia.gr/greek/holysynod/commitees/identity/varelis_palikaridis.pdf ) ακόμα και – έστω και ακροθιγώς – ο Εμφύλιος ή άλλα ευαίσθητα κοινωνικά θέματα. Αντ’ αυτών, συνταγές, οδηγίες χρήσης και, στην καλύτερη περίπτωση, κάποια νερουλά και άνευρα κείμενα. Οι λόγοι, προφανείς…