Η πολιτική της ΕΕ ως κριτήριο ψήφου για τους εκπαιδευτικούς

Η πολιτική της ΕΕ ως κριτήριο ψήφου για τους εκπαιδευτικούς

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι βρισκόμαστε μπροστά σε μια τριπλή εκλογική μάχη την κρισιμότητα της οποίας όλοι γνωρίζουμε. Πρέπει, πριν πάμε να ψηφίσουμε, όλοι μας να αναλογιστούμε ποιος είναι εκείνος ο κοινός παράγοντας που διαπερνά ΟΛΕΣ τις βάρβαρες ανατροπές που μας έχουν γυρίσει δεκαετίες πίσω ως εκπαιδευτικούς.

Αν κοιτάξουμε λίγο πιο προσεκτικά θα διαπιστώσουμε ότι αυτό το οποίο διαπερνά ως κόκκινη γραμμή όλες τις «αναδιαρθρώσεις» που έχουν ρημάξει τη ζωή μας, δεν είναι άλλο από την πολιτική της ΕΕ η οποία στο χώρο της εκπαίδευσης εξειδικεύεται στη στρατηγική του «Νέου Σχολείου».

Η πείρα μας από την επέλαση των αντιδραστικών αλλαγών στην Παιδεία επιβεβαιώνει ότι ως στόχο έχουν να προσαρμόσουν την εκπαίδευση σε Πανευρωπαϊκό επίπεδο, με ή χωρίς ΜΝΗΜΟΝΙΑ, ώστε: «Να είναι ικανή να προωθήσει το πνεύμα των επιχειρήσεων…» (Φόρουμ Ε.Ε. με τίτλο «Εκπαίδευση και επιχειρήσεις» 24-25 Μαρτίου 2010).

Για να πετύχουν αυτόν τον σκοπό τους θα πρέπει πρώτα να χειραγωγήσουν ΟΛΟΥΣ ΕΜΑΣ. Να μας μετατρέψουν σε απαξιωμένους, φοβισμένους, υπάκουους υπαλλήλους που δε θα τολμούν να βάζουν εμπόδια στα εγκληματικά τους σχέδια. Το σχέδιο ήταν καλά προετοιμασμένο από καιρό και με τις αποφάσεις τους σε επίπεδο Ε.Ε. και ΟΟΣΑ πέτυχαν :

Αποσύνδεση του πτυχίου με το δικαίωμα στην εργασία (κατάργηση επετηρίδας). Συγκεκριμένα, έκθεση του ΟΟΣΑ του 1995 έλεγε ότι οι εκπαιδευτικοί «είναι ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ να προσλαμβάνονται κατ’ επιλογήν…» οδηγία που με το ν. 2525/1997 έγινε νόμος του κράτους με στήριξη από ΠΑΣΟΚ-ΝΔ. Αρκετά χρόνια αργότερα, το Σεπτέμβρη του 2008, με απόφαση του Ευρωκοινοβουλίου που ψήφισαν ΟΛΑ τα ελληνικά κόμματα (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΣΥΝ-ΛΑΟΣ) πλην του ΚΚΕ έμπαινε η κατεύθυνση: «Η καθιέρωση ανταγωνιστικών διαδικασιών επιλογής … των εκπαιδευτικών».

Το «Νέο Σχολείο» που αποτελεί την κορωνίδα όλων των αλλαγών που βιώνουμε, έχει ενσωματώσει όλες τις προτεραιότητες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής…». Ο νόμος 3848/2010 επιτάχυνε όλες τις αναδιαρθρώσεις, έβαλε τις βάσεις για να χαθεί ουσιαστικά η έννοια της οργανικής θέσης, εκτίναξε τις ελαστικές μορφές εργασίας, εγκαινίασε τη νέα φάση της αξιολόγησης. Ήταν ο νόμος που έγινε για: «ΣΥΓΚΛΙΣΗ με τους ΣΤΟΧΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΤΕΘΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ Ε.Ε.» (Αιτιολογική Έκθεση του ν.3848/2010).

Σε ένα τέτοιο σχολείο, μέσα σε ένα τέτοιο εκπαιδευτικό σύστημα, πολύ λογικό είναι να έχουμε και αλλαγή στο ρόλο που καλείται να παίξει ο κάθε εκπαιδευτικός. Έτσι έχουμε τη σταδιακή υποβάθμιση του εκπαιδευτικού μας ρόλου. Μας μετατρέπουν μέσω της Αυτοαξιολόγησης-Αξιολόγησης σε φοβισμένους, ανασφαλείς διαμεσολαβητές πληροφοριών, κυνηγούς χορηγών και εκτελεστές ευρωπαϊκών προγραμμάτων. Μας θέλουν δουλικά των επιχειρήσεων οι οποίες θα καθορίζουν ακόμη και το τι διδάσκουμε: «Για να είναι ικανή (η εκπαίδευση) να προωθήσει το πνεύμα των επιχειρήσεων (…) απαιτεί εκπαιδευτικούς (…) να παρατάνε κουρασμένες φόρμουλες προκειμένου να δουλέψουν με τις επιχειρήσεις για να φτιάξουν νέες ευκαιρίες για τους μαθητές» (Φόρουμ Ε.Ε. με τίτλο «Εκπαίδευση και επιχειρήσεις» 24-25 Μάρτη 2010).

Αλλάζουν δραματικά το ρόλο μας και το περιεχόμενο του εκπαιδευτικού έργου. Αντί για μόρφωση στους μαθητές καλούμαστε να μεταβιβάζουμε πληροφορίες. Τη διδασκαλία, από μια ουσιαστική διαδικασία μετάδοσης γνώσης, τη μετατρέπουν σε μία διαδικασία υπερπροσφοράς ασύνδετων πληροφοριών. Διαδικασία κατά την οποία ο δάσκαλος θα πρέπει να σκαρφίζεται διάφορα «ελκυστικά κολπάκια» για να μετατρέπει  μια ουσιαστικά υποβαθμισμένη μαθησιακή διαδικασία σε ένα «χάπενινγκ» για τους μαθητές και θα αξιολογείται μάλιστα γι αυτό.

Γι αυτό μας ήρθαν και τα βιβλία του 2006. Για να εξυπηρετήσουν αυτούς τους σκοπούς. Έτσι οι συνταγές μαγειρικής αντικατέστησαν κλασικούς λογοτέχνες. Τα άρθρα από τις «έγκυρες» φυλλάδες τους αντικατέστησαν τον Σαίξπηρ, το Ρίτσο… και ύστερα φωνάζουν ότι δεν έχουμε «Παιδεία» και ρίχνουν το φταίξιμο στους «κακούς» εκπαιδευτικούς.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Στις Δημοτικές και Περιφερειακές εκλογές στις 18 του Μάη αλλά και στις Ευρωεκλογές στις 25, καταδικάζουμε με την ψήφο μας αυτήν την πολιτική. Η πολιτική που  έχει ρημάξει τη ζωή μας και έχει καταστρέψει το μέλλον των παιδιών μας δεν είναι αποτέλεσμα της διαστροφής κάποιων μυστήριων Υπουργών είτε Παιδείας (Αρσένης, Κουτσίκου, Διαμαντοπούλου, Αρβανιτίδης) είτε Οικονομικών (Παπαντωνίου, Αλογοσκούφης, Παπακωνσταντίνου, Στουρνάρας). Η πολιτική αυτή είναι ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ επιλογή της Ε.Ε. και ΟΛΩΝ των κομμάτων, ΔΕΞΙΩΝ και ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ, που δηλώνουν την πίστη τους και την υποταγή τους σε αυτή.

Καταδικάζουμε τα κόμματα που είτε έχουν προσυπογράψει όλες τις ευρωπαϊκές συνθήκες (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ) είτε κινούνται μεταξύ της υπερψήφισης (Μάαστριχτ), της απλής επικρότησης (Μπολόνια) και της παθητικής αποδοχής ψηφίζοντας λευκό (Λισαβόνα), όπως κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Για να μπορέσουμε να ανασάνουμε ως Εκπαιδευτικοί, ως Γονείς, ως μέλη της Κοινωνίας, βασική προϋπόθεση είναι ένα Ισχυρό ΚΚΕ.

Χρειαζόμαστε Δημάρχους που θα αντιστρατεύονται την πολιτική του Υπ. Παιδείας μαζί μ’ εμάς. Περιφερειάρχες που δε θα εφαρμόζουν τις πολιτικές που διαλύουν τη Δημόσια Υγειονομική Περίθαλψη.

Χρειαζόμαστε Ευρωβουλευτές που θα είναι αποφασισμένοι να παλέψουν μέσα στη φωλιά του θηρίου (Βρυξέλες) αλλά και θα ενημερώσουν εγκαίρως για τα δόλια σχέδιά τους.

Στηρίζουμε «Λαϊκή Συσπείρωση» στις Δημοτικές – Περιφερειακές εκλογές

και ΚΚΕ στις Ευρωεκλογές.

Αυτός είναι ο ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ για την ικανοποίηση των ΔΙΚΩΝ ΜΑΣ αναγκών.

Ποιμενίδης Βασίλης

Υπ. Περιφερειακός Σύμβουλος

με τη «Λαϊκή Συσπείρωση»