Περί πολιτικού λόγου και συλλογικής ύπνωσης (ΑΚΕ)

Περί «πολιτικού λόγου» και συλλογικής ύπνωσης…

Ο πολιτικός λόγος γραπτός ή προφορικός είναι η έκφραση ατόμων και ομάδων, που επιχειρεί να ερμηνεύσει την πραγματικότητα και να αποτυπώσει την ιδεολογία τους με τη διατύπωση επιχειρημάτων. Με αυτή την έννοια πολιτικός λόγος και συγκρότηση του πολιτικού υποκειμένου θεωρούνται έννοιες ισοδύναμες. Αυτό που σε μεγάλο βαθμό διακρίνουμε στην κοινωνική και πολιτική ζωή αφορά την επικοινωνιακή χρήση του «πολιτικού λόγου» ως δημόσιου «απευθυντέου» λόγου, που προσδοκά να συναντήσει την αποδοχή του κοινού και τελικά να το πείσει ή και να το καθυποτάξει. Έτσι ολοένα και πιο συχνά η επιχειρηματολογία αντικαθίσταται από «αφηγήματα», που στόχο έχουν να κατασκευάσουν την «πραγματικότητα» κατά το δοκούν. Η πρακτική αυτή επηρεάζει σαφέστατα την ποιότητα του πολιτικού λόγου. Δυστυχώς η συγκεκριμένη λογική επικρατεί και στο συνδικαλισμό και τους εκφραστές του, γεγονός που οδηγεί ένα μεγάλο μέρος ατόμων στην αποστασιοποίηση από αυτόν. Το τελευταίο διάστημα το φαινόμενο είναι ιδιαίτερα έντονο στο Σύλλογό μας και πραγματικά θα αποτελούσε ένα εξαιρετικό αντικείμενο μελέτης. Η προσπάθεια «αποϊδεολογικοποίησης» και δημιουργίας μιας «κοινωνίας θεάματος» επιχειρεί να συγκαλύψει την απουσία πρότασης και δράσης. Επιχειρεί να κατασκευάσει «καλούς» και «κακούς» για να υποκαταστήσει την πολιτική επιχειρηματολογία. Έτσι ο γραπτός λόγος «εμπλουτίζεται» με βαρύγδουπες εκφράσεις και επίθετα, μυθικά τέρατα, παραθέματα και άλλα τινά. Αναζητείται μανιωδώς απ’ ότι φαίνεται η πιο «πιασάρικη» κατά την επικοινωνιακή πρακτική των μικροδημοσιογραφίσκων και των μαυρογιαλουραίων ατάκα. Αυτή που ελλείψει επιχειρηματολογίας θα επηρεάσει το «κοινό». Επιστρατεύονται όλα τα όπλα του «κιτρινισμού», ο εκφοβισμός και οι απειλές, η προσωπική σπίλωση και η ενασχόληση με την ιδιωτική ζωή.

Είναι αλήθεια πως ο «πολιτικός λόγος», που τα υποκείμενα επιλέγουν είναι συστατικό στοιχείο της φύσης τους και αποτυπώνει ξεκάθαρα ιδεολογικά και σεξιστικά χαρακτηριστικά. Είναι αλήθεια πως αυτός ο δρόμος είναι ιδιαιτέρως αποτελεσματικός στο να απαξιώνει το συνδικαλισμό, να καθυποτάσσει τις συνειδήσεις και τελικά να πουλά «φύκια για μεταξωτές κορδέλες». Λυπούμαστε αλλά δεν θα ακολουθήσουμε. Θα πορευτούμε  με τις προτάσεις  και τη δράση μας σε ένα άλλο μονοπάτι, ένα μονοπάτι συλλογικό που στρώνεται περπατώντας…

Η εκπρόσωπος της ΑΚΕ στο ΔΣ

Ασβεστά Ειρήνη